Schreiben von Barbara und Alexander von Larisch
an den Rosenhof Ahrensburg, Februar 2010
Leewen Herr Solbisky,
Leewen Mitarbeiter un Mitarbeiterinnen vun däm Herrn Solbisky,
Näh, wat war dat schön hügg nomiddach mit dä Veranstaldung zu däm Veilschendiensdag. Dat war ene rischtije Fier nach dä Art vum Kölsche Faasteleer ( oder war et Düsseldorf, dat mäht äwer nix).
Mir un de andern aal Lügg han rischtich Spaß an de Freud jehabt. Dat Intressante an dä janzen Sache wor, dat dä Nischtrheinländer us´m Norden ( in sächsisch sind es die Fischköppe ) ächt ne jrooße Portion Temperament oder Pepp in de Butz entwickeln künne. Dat ha´sch nit gewuß.
Üsch all Jecke danken mir noch ens für die Ärbig un de Freud, die Ihr uns aal Lügg jemacht habt un mier, dat Bärbelscher un dä Lang us´m Huus A, sin richtig froh, dat mer hee sin dürfe.
Mit hätzlische Jröß
Barbara und Alexander von Larisch